یک دوست معمولی، یک دوست واقعی...
« یک دوست معمولی وقتی می آید به خانه ات ، مثل مهمان رفتار می کند.
یک دوست واقعی درِ یخچال را باز می کند و از خودش پذیرایی می کند.
یک دوست معمولی هرگز گریه تو را ندیده.
یک دوست واقعی شانه هایش از اشک های تو تر می شود.
یک دوست معمولی اسم کوچک پدر و مادر تو را نمی داند.
یک دوست واقعی اسم و شماره تیلفون آنها را در دفترچه اش دارد.
یک دوست معمولی یک دسته گل برای مهمانی ات میاره.
یک دوست واقعی زودتر می آید تادر آشپزی برایت کمک کند و دیرتر می رود تا به کمکت همه جا راجمع و جور کند.
یک دوست معمولی متنفراست از این که وقتی رفته که بخوابه برایش تیلفون کنی.
یک دوست واقعی می پرسد چرا یک مد ت طولانی است که زنگ نمی زنی؟
یک دوست معمولی ازتو می خوا هد راجع به مشکلاتت همرایش حرف بزنی.
یک دوست واقعی می خواهد مشکلاتت را حل کند.
یک دوست معمولی وقتی بین تان بحثی می شود دوستی را تمام شده می داند.
یک دوست واقعی بعد از یک دعوا هم برایت زنگ می زند.
یک دوست معمولی همیشه ازتو انتظار دارد.
یک دوست واقعی می خواهد که تو همیشه روی کمکش حساب کنی.
و بالاخره
یک دوست معمولی این حرف های مرا می خواند و فراموش می کند.
یک دوست واقعی آن را برای همه و دوباره برای خودم می فرستد.»
نظرات شما عزیزان:
|